เราก็ไม่ได้เหงา ไม่ได้ขาดอะไร
แค่อยากมีเพื่อนคุยหลังเลิกงาน
เพื่อนเค้ามีครอบครัวกันหมด
ก็เกรงใจจะไปหาคุย กันมันก็ไม่ดี
เค้าต้องดูแลลูก ดูแลสามีกัน

แต่ส่วนใหญ่ที่เจอ เจอคำถามแรกเลย
อ้วนมั๊ย อวบรึเปล่า จนเรามองแบบ
ตกลงมันเป็นไทป์ หรือคิดว่าง่าย
เอาจริง มันล้อเล่นกับความรู้สึกกันขนาดนี้เลยหรือ
เพราะสิ่งที่ต่อจากคำถามว่าอ้วนมั้ย
คือ ลงลึกไปถึงอวัยวะ ที่ไม่ควรจะใช้เป็นบทสนทนา
พอเราตอบไปว่า ถ้าต้องการแบบนั้น
ก็ไปทักหาคนอื่นเถอะนะ

จะว่าไปก็คุยมา 30+ ได้ละ
คนไม่คุยเรื่อง18+เลยก็มี แต่น้อยมากๆ
แล้วเค้าก็มองออกว่า คนที่คุยด้วยตรงกับ
สิ่งที่เค้าอยากจะคุยมั๊ย แต่เค้ามีมารยาท
ที่ไม่เอ่ยตรงๆ ถ้าไม่ถูกไทป์ เค้าก็จากไป
คนไม่คุยแต่ส่งรูปเลยก็มีเยอะ
คนจ้องจะคุยเสียวก็เพียบ

ก็มีคนหนึ่งทักมาบอกว่า
ถ้าเราเลือกมาก ก็ยากอยู่นะ
เฮ้อออ เราไม่ได้เลือกมากนะ
เราแค่อ่านแล้ว มันไม่กระแทกจิต
ไม่โดนใจ เราก็เลือกไม่คุยต่อ
แค่นั้นเอง แก่แล้ว ก็มีสิทธ์เลือก
ไม่ใช่ว่าอยากจนสมองเบลอ ไม่คิดอะไร
คว้าหมดสดชื่น มันก็ไม่ไหวนะ
จะมาแค่ฟิน แล้วค่อยอินที่หลัง
ก็ไม่ใช่สไตล์อีกเช่นกัน