มานั่งคิดๆ

เวลาผ่านไปไว หายไปเร็วเหมือนกลิ่นผายลม
ช้านยังเหมือนพึ่งจะผ่านการ ใส่ซองแต่งงาน
ใส่ซองงานบวช ซื้อของเยี่ยมเพื่อนคลอด
รู้สึกเหมือนลูกยังไม่เติบโต

แต่ตอนนี้ ช้านรู้สึกตัวเองแก่ขึ้นไปเรื่อยๆ
เมื่อได้รับข่าว ได้เห็นแต่ซองงานขาว-ดำ
คนรู้จัก เพื่อนฝูงเริ่มทยอยจากไปทีละคน
เหล่าป้า เหล่าน้า-อา พี่ๆ เริ่มล้มป่วย
พ่อแม่ที่มองแล้วดูแก่ไปจนน่าใจหาย

วันนี้อ่านทั้งไลน์ ได้ทั้งซอง รู้สึกใจหาย
แล้วก็คิดว่า ช้านคงไม่นานหรอก
เพื่อนที่เล่นกันมาตั้งแต่เด็ก ก็เสียไล่ๆ กัน
เท่าที่สังเกตนะ
เหล่าคนที่จากช้านไป มีแต่หรรมทั้งนั้น
ทำไมเหล่าอิแก่หนังเริ่มหย่อนเพื่อนหญิงของช้าน
มันสักคงกะพัน สักยันต์เกราะเพชร กันมารึไง
ไม่มีอะไรทำร้ายมันได้สักอย่าง
ขนาด แม่ม พะงาบๆ มา 7 ปี จนผัวหนีขึ้นเมรุ
ด้วยโรคมะเร็งไปก่อนละ มันก็ยังพะงาบๆ อยู่เลย