Page ของ ท้องฟ้าสีหม่น Chat

แค่ไม่อยากเอาสภาวะทางอารมณ์
ไปทำให้ใครไม่สบายใจ
เค้าควรจะมีความสุขในทุกวัน
กับสิ่งที่ควรจะได้ และควรจะมี
ก็ไม่เป็นไร
ก็เข้าใจดี
ก็เท่านั้นเอง

มีคนบอกว่า รักตัวเอง ไม่เจ็บสักวัน

ไม่เจ็บตรงไหน ไหนต้องเวท ต้องกินคลีน
ต้องทำIF ฉีดโบ ฉีดฟิล ปักเข็ม
ทำหัตถการนั่นนี่
ไม่เจ็บตอนไหน

@คุณปู่สายบู๊
ขอบใจ ที่มากดให้นะคะเยอะมาก เป็นห่วงนิ้ว

ตอนนี้ก็แก่แล้ว ไม่ต้องพาไปแล้ว

เมื่อมองเห็นความจริง ในสิ่งที่ควร
ก็คงถึงเวลา ที่ต้องถอนออกมาแบบเงียบๆ

เมื่อวันศุกร์ไปงานขาวดำมา

ก็ไม่น่าเชื่อว่า คนๆ นึง จะกลายเป็นซึมเศร้าได้
ทั้งที่ปกติ ก็ร่าเริงดี คุยสนุก
แต่ก็อะนะ ความเสียใจของคนเราไม่เท่ากัน
ปีที่แล้ว นางเสียแม่ เพราะเป็นสโตรค ส่งโรงบาลไม่ทัน
ถัดมาอีก 6 เดือน หมาที่นางรักมากก็เสียไป
หลังจากนั้น จากคนปกติ ไม่กินเหล้า
ก็ไปกินเหล้า จากร่าเริงก็เงียบขรึม

สุดท้ายนางก็จากไปเพราะอุบัติเหตุ
นางเลิกจากไปนั่งดื่มมา ขับรถจะเข้าบ้าน
ด้วยความเมา นางเลยพุ่งใส่กำแพงบ้านตัวเอง
ปรากฎว่า เสียชีวิตคาที่ เท่าที่มองจากสถานที่
ใครดูก็รู้ว่า นางตั้งใจพุ่งชน ด้วยความที่ทะเลาะกับ
พี่สะใภ้ ก่อนออกไปกินเหล้า

ศพพึ่งจะเผาไป พี่สะใภ้ ก็เล่นเก็บของๆ นาง
ออกมาทิ้งเต็มข้างบ้านเลย ส่วนตัว ช้านก็ไม่ชอบ
พี่สะใภ้ของเพื่อนเท่าไหร่ ดูโลภมากเกินไป
กระดูกไม่ทันเย็น เตรียมยึดบ้านเค้าละ

ช้านคงแก่แล้วจริงๆ แหละ
ขนาดมะระขี้นก ยังกินได้แล้ว
หลังจากที่เกลียดมานาน

ก็รู้ตัวอยู่อะนะ
ม่ายยย เถียงงง เลยยยย

เติมให้ตาย ก็ไม่มีวันเต็มได้หรอก
เพราะ คือ ความเป็นมนุษย์ นี่แหละ

แก้วก็เก็บด้วยนะ
กล่องนี่ กินเสร็จล้างเก็บอย่างดี
จำได้ว่าเคยบ่นยาย บ่นแม่
ตอนนี้เป็นซะเองเฉย
มันค่อนข้างหงุดหงิดเวลาหาใส่ของ
เพื่อเอาใส่ตู้เย็นอะนะ

เมื่อคืนฝันเห็นคนเก่า ที่จบไม่ค่อยดี
ใส่สบงทรงจีวร มาบอกลา
บอกช้านว่า ขอให้ช้านอโหสิกรรมให้
เค้ากำลังจะเดินทางไกลแล้ว

ช้านเลยบอกว่า ขอให้กรรมที่ทำมาทุกภพทุกชาติ
ขาดจากกัน สิ้นสุดกัน ไม่ขอพบเจอกันอีก
ช้านอโหสิกรรมให้

เค้ายิ้มให้ แล้วบอกว่า ลาก่อนนะโยม เจริญพร
เค้าก็เดินหันหลังหายไป
แล้วสักพัก ช้านเหมือนโดนดูดไป
ก็ไปเจอ เหมือนงานศพ มีแต่พระเต็มไปหมด
ช้านก็มองไปเจอเห็นนอนอยู่บนตั่งรดน้ำ

ลึกๆ ก็เศร้าใจนะ ช้านไม่ใช่คนใจดำแค้นฝังหุ่นอะไร
เรื่องมันผ่าน มันก็คือจบไป ไม่ผูก ไม่ยึดติด
ถึงแม้ สิ่งที่เคยเผชิญมันจะสาหัสที่สุดในชีวิตก็ตาม

แล้วช้านก็ตื่นไปทำบุญใส่บาตร

พอคิดจากใจลึกๆ ตายห่าซะได้ก็ดี

พูดคำเดียวเลย
ช่างแม่ม

นึกถึงสมัยทำงานพาร์ทไทม์
ส่งข้อความทางเพจเจอร์

เค้าจะรู้กันบ้างมั๊ยนะ
คนพิมพ์ โครตจะเลี่ยนเลย
มันเป็นงานที่ควรใช้แต่หูกับมือพิมพ์
ไม่ควรใช้สมอง
ช้านเคยเผลอใช้สมอง เลยโดนให้ออกงาน
เค้าส่งบอกรักให้
**ยอดรักแม่กุหลาบ**

สมองช้านมันดันสั่งมือว่า

**ยอดรักแม่ดอกทอง**

โดนออกงานกันไปเลย
จำได้ว่าตอนนั้นทำงาน แพ็คลิ้งค์

รู้สึกได้ถึง ประหยัดค่าน้ำ ค่าอาหาร
แต่ไม่ได้ประหยัดค่าไฟเลย
นอนห่มผ้ากันไป

สภาพแต่ละวัน