Page ของ Happy Happeeeee Chat

วันนี้เจอแต่ดราม่าเรื่อง สุขภาพ ล้วนๆ

เพื่อนคนที่1 โทรมา ร้องห้ายยย หมอตรวจร่างกาย
เป็นไตระยะ 3B กับหัวใจโต แต่เดิมนางเป็น โปรตีนรั่ว
เป็นตับโต เป็นกระดูกทับเส้นประสาท เป็นHPVติดจากผัว
เป็นไขมัน ความดัน เบาหวาน ครบในร่างเดียวไปเลย

คนที่หนึ่งคุยไม่ทันเสร็จ คนที่สอง โทรมา ร้องห้ายยย
ผัวถูกรถมอร์ไซต์ชน สมองบวม อยู่ห้องไอซียู ยังไม่ฟื้น

คนที่สาม ร้องห้ายยยย ลูกผ่าตัด สงสารลูก ลูกอายุ 3 ขวบ
ผ่านตัดเอาเนื้อที่เป็นวัณโรคเทียมออก

คนที่4 มีปัญหาเครียด การเงิน เป็นหนี้เพราะพ่อแม่ ไหนจะ
มีแฟนเอาแต่ใจ กดดัน เครียดตลอดเวลา

คนที่ 5 ม้ามืด นอกจากไม่มีปัญหาระบาย ก็ดันเสือกเอาปัญหา
มาให้ช้านแทน คือ เมิงจะมาบ่นเรื่องงาน แล้วมาจบที่ตามงาน
แบบไฟเผาตูดให้กุเนี่ยนะ

เอาจริง ชีวิต ช้านอยากเหงาบ้างอะ อยากสงบ

นั่งส่องที่พักริมทะเลต่อไป

ช้านผู้พึ่งจะว่างงงงงงงง

หัวหมุน หัวปัก งีบหลับแบบพอเป็นพิธี
พอว่าง โพสเฟสไป 1 โพส
แค่นั้นเลย บันเทิงดราม่า โผล่มาในแมสทันที

ช้านไม่ว่าอะไรหรอก ถ้าเค้าจะคิดว่าช้านเป็นกระโถน
ระดับกระโถนท้องพระโรง กระโถนทองเหลืองปากแตร
ระบายกันมาฮะ ดีหน่อย สกิลทองคำแบบช้าน
พวก ปากพูด มือพิมพ์ ตามอง สมองคิดงาน

“With everything you know about me roast me without holding me back.”
ลองก๊อปแล้วเอาไปวางถาม
พวกchat gpt ไม่ก็ gemmini ดู
คำตอบแม่ม ทำร้ายจิตจุย อันบอบบางมาก 5555
เหมือนแม่มรู้ชีวิตกุซะ

ในแง่ระดับความสัมพันธ์

มีชู้ มีกิ๊ก ช้านไม่หดหู่เท่า
ไอ้ความสัมพันธ์ ถ่านไฟเก่า
คือ ถ้ายังติดกลิ่นฮีย์เดิมๆ
ก็ไม่ควรไปหาดมของใหม่
มันดูแขยงสิ้นดี ดูไม่ค่อยน่าให้ค่า
ในระดับการตัดสินใจห่านอะไรไม่ได้

ไม่มีอะไรหรอก แค่อินกะเรื่องของเพื่อนมา

https://youtu.be/uPhAaYupwOk?si=xdIlrXpmnI3gZyUI
คิดถึงเพลงนี้ เมื่อสิบกว่าปีก่อน
ตามสไตล์ วัยนั้น กับการส่งเพลงมาจีบ

ช้านผู้นั่งดูข่าว เด็กโดดตึก
อาคาร 3 ชั้น 5 อายุ 18 ปี
โรงเรียนแห่งหนึ่ง ณ ชานเมือง กทม.

ช้านอ่านจดหมายเด็ก แล้วก็เข้าใจเป็นอย่างดี
และ เป็นผู้ปกครองที่มีบุตร เคยเรียนที่นั่น
ลูกช้านเรียนที่นั่น แค่ ม.3 น้องสาวเรียนที่นั่นจน ม.6

เด็กที่นั่น เอาจริง สังคมเค้าไม่ได้มีการบูลลี่แต่อย่างใด
ผู้ปกครองเด็กที่นั่นส่วนใหญ่ก็ ทำงานโรงงาน ทำนา
ทำสวน ฐานนะปานกลาง ไม่ได้สภาพโรงเรียนใหญ่
จนต้องมาบูลลี่กัน เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ

ช้านคนหนึ่ง ที่เคยมีปัญหากะครูบาอาจารย์ที่นั่น
เพราะลูกช้านเริ่มมีปัญหากับระบบการเรียนการสอน
ศักยภาพไอ้เด็กข้างห้องช้านที่สอบเข้าที่นั่น ตอน ม.1
สอบได้ลำดับ ที่ 2 ของโรงเรียน แต่กลับต้องมีปัญหา
เรื่องเรียน โดยที่นางไม่เข้าใจในตำรา พอถาม ก็โดนหาว่า
ไม่ใส่ใจ จนลูกช้านเกิดสภาวะ ดิ่ง ช้านถึงไม่มีเวลา
ช้านก็สังเกต อาการของนางได้ดี เพราะเลี้ยงมากะมือ

ช้านถามลูกคำแรกเลยว่า ไหวมั้ย โอเคมั้ย จะสู้ หรือจะถอย
ช้านพร้อมเสมอกับการพาย้ายหนี ในสิงที่ไม่โอเค
แต่นางบอก นางจะสู้ ไม่หนี เอาให้จบ
พอลูกช้านจบ ม.3 นางบอกว่า ไปให้พ้น หนีให้ไว
ไปจากที่นี่ซะ ลูกสาวช้านบอกว่า สิ่งที่หายนะ
จากที่นี่ ไม่ใช่จากเพื่อน แต่เป็นความไม่เท่า ของครู
ลูกบอกว่า ไม่โทษครู แต่โทษความคาดหวังของครู
ที่พยายาม หาผลงานจากเด็ก เพื่ออัพสถานะ ของตน
โดยไม่ได้มองว่า เด็กไหว หรือ ไม่ไหว
ลูกช้านเรียนที่นั่น จากเด็ก ที่ร่าเริง แจ่มใส เกรดเฉลี่ย
ระดับ ไม่เคยต่ำกว่า 3.80 มาเรียที่นี่ เกรดนางเหลือ
2.80-3.00 แต่ก็อะนะ ช่วงนั้นมันก็มีโควิทกัน

ตอนลูกไปสอบต่อ ม.4 ที่อื่น อาจารย์ถามลูกว่า
จะไปเข้าที่ไหน พอลูกตอบ สวนกุหลาบปทุม
อาจารย์ก็บอกว่า ที่นั่นสอบยากมาก เด็กสอบระดับ
500+ แต่รับแค่ 32 คน จะสอบติดรึ หัวกะทินะ

ลูกสาวตอบอาจารย์ว่า หนูรู้ว่า ความรู้ของหนูไปได้แค่ไหน
ระหว่างที่ลูกช้านต้องเตรียมตัวไปสอบต่อ ห้องพิเศษ
อาจารย์ก็เริ่มยัดงาน จนนางแถบไม่มีเวลาอ่านหนังสือ

แต่ผลก็ปรากฎว่า นางสอบติด นางบอกช้านว่า
ไปให้ไว หนูเรียนที่นี่ 3 ปี แทบหาความรู้ไม่เจอเลย
กลายเป็นแม่เสียค่าเทอมตั้งแพง หนูต้องมาเรียนเอา
ตาม ยูทูป เรียนที่เค้าสอนฟรีในเนต

สมัยก่อนโรงเรียนนี้ เด็กเก่งเยอะ เด็กแย่ก็มี
ช่วงนึง ก็เป็นโรงเรียนได้ฉายา ผลิตนักเลง ผลิตกะหรี่เด็ก
พอผ่านพ้นไป เด็กดีๆ ก็เริ่มมีเยอะขึ้น จนเริ่มมีชื่อเสียงหน่อย

ครูที่นั่นก็เริ่มฝังหัวเด็กว่า ต้องสอบมหาลัยดีๆ ได้
ต้องเลือกเรียน คณะที่จบแล้ว มีงานดีๆ ทำ
จำได้ว่า น้องสาวช้านที่จบม.6 ปี68 เครียดมาก

ส่วนตัวพอลูกย้ายโรงเรียนไปที่อื่น ก็ทำให้นาง
อยากไปเรียนมากขึ้น ครูผู้สอนก็ติดตามดี
ช้านโดนเรียนผู้ปกครองบ่อย เพื่อติดตามเด็ก
ช้านก็บอกคนรู้จักหลายคนในหมู่บ้านว่า
เรียนที่นั่น ดีนะ ครูใส่ใจ สังคมดี เรียนไม่เครียด
ครูมีไลน์กลุ่มแจ้งข่าวเสมอ คนที่หมู่บ้านช้าน
หลายคนก็เริ่มเปิดใจ ก็พาลูกไปสอบที่นั่นกัน

เอาจริง ถ้ามีเวลาสักนิด ลองหันไปมองเด็กๆ
สังเกตว่า ทำไมเค้าเปลี่ยนไป หรือ ดู ไม่ร่าเริง
ลองพูดคุย ใช้แง่ในความเป็นเพื่อน เข้าไปถาม
อย่างน้อย ในวันที่เด็กเคว้งคว้าง เค้าก็จะได้รู้ว่า
ยังมี คนข้างๆ ใส่ใจเค้าอยู่

เวลาจะซื้ออะไรสักอย่าง
ต้องหาอ่านรีวิว พอไปหาอ่านในพันทิป
แม่ม แทบไม่อยากซื้อ

ไอ้ช้านเป็นพวกดวงกุด ดวงนรก
ซื้อห่านไรมา ก็ได้มาแต่แบบ มันเป็นชิ้นเดียวที่หายนะ
เหมือนตอนซื้อตู้เย็น ก็ซื้อพานาโซนิค ซื้อมาได้
2 อาทิตย์ พัง ไม่เย็น เรียกช่าง
ซื้อเครื่องซักผ้า พานาเช่นกัน 1 อาทิตย์พัง ไม่หมุน
ซื้อทีวี ซัมซุง 40 นิ้ว ได้ 6 วัน จอดับ เปิดไม่ติด

ที่สำคัญ ช้านซื้อใน พาวเวอร์บาย

รอบนี้จะซื้อตู้เย็นใหม่ อยากรู้ว่ายี่ห้อไหนดี
ขอเงียบ ประหยัดไฟ มีระบบNo frost
มองๆ ไว้มี ฮิตาชิ กะ LG มิตซู

ขอรีวิวหน่อยนะ

ฟ้าร้องตอนตีสอง

เฮ้อออออออออออออออออออออ
ตกใจหมด พรุ่งนี้ฝนคงตกหนักมาก

บอกแล้วว่า อย่าดู ไอ้แก้งค์นี้เยอะ

ทุกวันนี้แทบจะใช้ชีวิตแบบมันไปละ
ร่าเริง แจ่มใส พร้อมถือมีดในมือ

ถ้ายิ่งวิ่งในทุ่งลาเวนเดอร์ คงจะบันเทิงมาก

เมื่อเพื่อนมาปรึกษา

ว่าบุตรสาวของนางตั้งครรภ์ได้สองเดือน
บุรุษเลิกไปแล้ว
ช้านก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วถามนางว่า
ลูกคนไหน เพื่อนสาวบอก ลูกของผัวคนที่ 2
เราก็อ๋อ คนที่ได้เมิง แล้วพอเมิงท้องกะเลิกไป
ใช่ปะ งั้นเอาอย่างนี้ ลูกเมิงเรียน ม.4
อายุ 16 เท่ากะเมิงตอนนั้น ที่ท้องคาเด่ในห้องเรียน

เมิงจงนึกถึงตัวเมิงตอนนั้น อุ้มท้องมาเรียน
พ่อแม่ก็พึ่งเสียเพราะอุบัติเหตุ บ้านก็โดนยึด
เงินทอง มีแต่เงินค่าศพพ่อแม่
เพื่อนช่วยเลี้ยง เอาลูกมาฝากยายกุเลี้ยง
กระเตงลูกไปฝึกงานเซเว่น เมิงนึกถึงตอนนั้นซิ
ของดีๆ ไม่ตกถึงท้อง ทุกอย่างคือค่านม
ค่าเทอมแรกเข้าอนุบาล เหล่าเพื่อนก็ช่วยกันหา
กว่าจะประคองทั้งเมิงจนเรียนจบ กว่าจะประคอง
เด็กคนหนึ่งให้เติบโตมาอย่างดี มันเหนื่อยนะเว้ย

ก็รู้ว่าเป็นคนใจดำนิดหน่อย แต่ก็ต้องบอกเพื่อนไปว่า
การยุติการตั้งครรภ์ คือหนทางที่ดีที่สุด
ไม่ใช่เพื่อตัวเมิงจะมาเป็นเดอะแบก ตัวลูกคนโตเมิง
ที่ต้องมาแบกน้องอีกแบกหลานอีก เพื่ออนาคต
กลับไปเรียนต่อ ให้เด็กมีอนาคต อย่าให้เด็กลืมตามา
ดูโลกเฮงซวยด้วยความไม่พร้อมอะไรเลย

มันคือทางดีที่สุด มันก็ถูกกฎหมายด้วย
อย่ามาบอกว่าช้านบาปนะ
ถ้ามีแบ็คดี ช้านก็ไม่บอกแบบนี้หรอก
ก็จะบอกว่า ปล่อยให้เกิด เลี้ยงกันไป
แต่นี่สภาพแค่ใช้ชีวิตก็แย่พอแล้ว

อ่านข่าว วงการจีน

เมื่อจีนออกกฎควบคุมเหล่าซีรี่ย์
พอช้านอ่านแล้วรู้สึก อยากสับมาก
เมิงออกกฎแบบนี้ เค้าคงทำได้แค่หนัง
เปาบุ้นจิ้น อย่างเดียวแล้ว

เทพเซียนก็ไม่ได้ เกี่ยวกับศาสนาไม่ได้
เสียงในใจไม่ได้ กลับชาติมาเกิดไม่ได้
เทพสงครามไม่ได้ ห้ามใช้กำลัง
ห้ามมีตบตี ห้ามล้างแค้น ห้ามศาลเตี้ย
ห้ามมีเมียน้อย ห้ามดูหมิ่นฐานะ
ห้ามเด็กแสดงเกินตัว ห้ามคนรวยมารักคนจน
ห้ามมีระบบช่วยเหลือตัวละครแบบเกินจริง
ห้ามกลับมาเกิดแล้วเก่ง ฉลาด
ห้ามแสดงเป็นคนโง่ แล้วเก่งที่หลัง

สุดท้าย แล้วคนดูอย่างกุ จะได้ดูอะไรเนี่ย
ซีรี่ย์หลังๆ มานี่ กุกำหมัดใส่นางเอกโง่ๆ
กะพระเอกอ่อนด้อย หลายเรื่องละ วันนี้

https://youtu.be/TkyhQqVBbWQ?si=PtGf8TYfn3iUBrOh

เพลงนี้นานมาก สิบกว่าปี
สมัยนี้ ทำไมไม่มีเพลงแนวนี้บ้างนะ
ฟังแล้วจิบเบาๆ ริมหาด ฟินจิตายไป

ร่างกาย

ช้านอุส่าต์ง่วง เลยนอน
ช้านพึ่งนอนตอนเที่ยงคืน
ต้องตื่นเพราะ หัวใจเต้นแรง
แถมยังเสือกฝันเห็นผี

ช้านผู้ฝันเห็นห้องพัก ที่ช้านเคยใช้บริการ
ตอนไปประชุมที่ กทม. ช้านก็งกแหละ ก็นอน
แบบห้องเซอร์วิสอพาร์ทเม้นต์
ในฝันช้านว่าห้องมันดูอึบๆ ทึบๆ มืดๆ ไปนิด
เรื่องจริงมันก็สภาพนั้นแหละ คิดถึงเรื่องบุพผาราตรี
ช้านก็ไปเปิดม่านประตู แต่ก็พบ ผู้หญิงคนหนึ่ง
เหมือนนั่งโต๊ะอ่านหนังสือที่ระเบียง สภาพอายุประมาณ
นักศึกษา ผิวขาว อวบ หน้าตาดี
น้องเค้าฟังเพลงไปด้วย เพลง รู้สึกจะ กบในกะลา
จู่ๆ น้องก็ลุกขึ้น แล้ววิ่งเข้ามาในห้อง ในฝันช้านกับเพื่อน
ก็มองกัน น้องวิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าแบบบิ้วอิน เปิดประตูแล้วเข้าไป
แล้วช่วงเริ่มสะลึมสะลือ ช้านรู้สึกหนังหัวตึง เหมือนคนดึงผม
เริ่มหายใจไม่ออกดี เริ่มแขนขาไม่มีแรงรู้สึกชา
ใจเต้นเร็วมาก เพราะเห็นภาพประตูตู้มันเริ่มปิดเอง
ช้านบอกเพื่อนว่า ช้านอยู่ไม่ไหวแล้วออกไปกัน
แล้วสติช้านก็เริ่มไม่มี ร่างกายเริ่มไม่ไหว ก็วูบไป

พอตื่นขึ้นมา ช้านรู้สึกหัวใจเต้นแรงมาก แขนชา
ชาไปหมด ทั้งที่นอนหงายกว่าจะขยับตัวได้ประมาณ
2 นาทีได้

คิดๆ แล้ว ช้านนอนที่นี่ 2 ครั้ง ตอนมาประชุม
แล้วช้านก็รู้สึกว่า ตึกที่ช้านพัก มันไม่เคยเหมือน
อยู่ในห้องคนเดียวเลย ทั้งที่มันเงียบมาก
ครั้งสุดท้ายที่ไปพัก ช้านแทบไม่ได้นอนเลย
เพราะรู้สึกไม่ดีมากๆ เลยขี่รถกลับบ้านตั้งแต่ตีสาม

เท่าที่รู้ประวัติมา มันเป็นหอพักเก่า แล้วเจ้าของใหม่
เอามารีโนเวททำเหมือนโรงแรม เล็กๆ

เมื่อคนถามแม่ช้านว่า

ได้ลงทะเบียนบัตรสวัสดิการคนเก่ารึยัง
แม่ช้านบอกลงแล้ว ช้านลงให้

แค่นั้นแหละ แม่หาเรื่องให้ช้านมั้ย
เดินมาบ้าง ขี่รถบ้าง คนสองคนพอทน

พอช้านทำไปสักพัก ก็เริ่มจะกินข้าว
อ่าาาาาาา เสียงตะโกนหน้าบ้าน

คราวนี้หายนะกันเลย เดินมากันหลายคน
บางคนลูกเต้าพาขี่รถมา ช้านรู้จักบ้าง
ไม่รู้จักบ้าง

ช้านก็พึ่งเข้าใจ คนในหมู่บ้านช้าน เค้าไม่ซื้อโน๊ตบุ๊ค
ซื้อคอมให้ลูกเต้าได้ใช้เรียนกันหรือ
นั่งฟังมาเกือบ 20 คน ไม่มีสักคนที่มีกันเลย

ช้านเป็นคนดีศรีหมู่บ้าน ก็ช่วยลงมันทุกโครงการ
ขนาดภาษีช้านยังจ่ายปีละ 3หมื่นกว่า
เอาทั้งดอกเบี้ยบ้าน เลี้ยงดูบุตร ประกันชีวิต
มีลดหย่อน เหลือแค่ สองหมื่นกว่า

ที่แน่ๆ ช้านเคยไปลงอยู่นะ บัตรคนจนครั้งแรก
พอผลออก แม่ม รายละเอียดมาเต็ม
ทั้งขนาดบ้านเกิน ทั้งมีที่ดิน ทั้งบัญชีธนาคาร 6 เล่ม
ผลคือ ไม่ผ่าน

บางครั้ง

เหมือนชีวิตเดินทางมายาวนาน
แล้วก็เหมือนเดินทางไวเกิน
ช้านเหมือนคนที่ยังมองโลกไม่ครบ
ช้านยังสัมผัสอะไรได้ไม่เยอะ

การเดินทางของช้าน เวลาชีวิต
ผ่านไปหมดไปกับ การเรียน การทำงาน
การเลี้ยงดูบุตร ช้านพยายามทำทุกอย่าง
ให้มันดีที่สุด และก็ไม่เคยเสียใจกับอะไรที่
มาทำร้ายชีวิตแม้แต่อย่างเดียว

ช้านไม่เคยมองความรัก คือที่สุดของชีวิต
ช้านไม่เคยมองว่า ความทุกข์มันจะอยู่กับเรานาน
ช้านไม่เคยมองว่า ใครจะมาเหนือความรู้สึกของตัวเอง

ช้านไม่ใช่คนมองอะไรในแง่ลบ แต่ก็ไม่มองในแง่บวก
ช้านมองแค่ความเป็นจริง ที่สัมผัส และ จับต้องได้

ช้านสอนลูกมาให้มีสติ รับกับความเสียใจ อดทนได้
ไม่ได้เลี้ยงมาแบบสปอย หรือให้ทุกสิ่ง แต่ให้รู้จักแลก
และอดทนที่จะรอ ถ้าวันหนึ่ง ช้านจากไป
เค้าต้องอยู่คนเดียวให้ได้ อย่างน้อย ก็พาไปรู้จักญาติ
ทุกทิศ ดีหน่อยที่เหล่าญาติช้าน เค้าดี และไม่มีความ
เห็นแก่ตัว ถึงแม้จะซัพพอร์ตเรื่องเงินไม่ได้
แต่เค้าสามารถดูแลซัพพอร์ตเรื่องจิตใจได้ดี

ช้านเริ่มปล่อยวาง และเริ่มจะอยากพักจริงๆ แล้ว
ได้เวลาออกไปหาเที่ยวบ้างได้แล้ว