Page ของ Happy Happeeeee Chat

ช้านไม่เข้าใจ

ทำไมมนุษย์บางประเภท จิตสำนึกมันถึงไม่เหลือ
คือ แค่เอาสะดวก เอาที่ตัวไม่ลำบาก เอากันแค่นี้หรือ

แถวบ้านช้าน ณ ตอนนี้ เข้าวันที่ 3 ละ ที่มีแต่ควัน
ปกติปอดช้านมันก็มีแต่ควัน นี่ช้านต้องดมควันเพิ่ม
ระดับสุขภาพหลายคนในพื้นที่เริ่มแย่
แถมตัวช้านเอง เลือดกำเดาไหลเลย
แม่ช้านไอหนัก

แจ้งกันอุตลุต แต่ก็ยังไม่มีใครเข้ามาดูแล

พึ่งได้ว่าง มานั่งอ่านข่าว

อ่าาาา สองตายาย มารอลูกสาวที่อุดร
พออ่านไปอ่านมา อ่านหลายๆ อัน

ยังถือว่าตายายโชคดีนะ ที่ลูกสาวโดนสังคม
บีบ ให้แบกความกตัญญู
ถ้าตายายมีลูกแบบช้านนนน
คงได้โดดสะพาน หัวทิ่มนาแน่นอน

ช้านเบื่อมาก กับสังคม ท่องแต่คำว่า
ต้องกตัญญู คือ เมิงไม่เจอแบบเค้าอะนะ
บอกว่า กตัญญูแล้วจะได้ดี ได้บุญเห็นผล

เห็นผลห่านไรละ ชีวิตแม่มไม่เหลืออะไรเลย
มา30 ปี บุญอยู่ตรงไหน เจอแต่ระยำ
เอาจริง เมิงจะกตัญญูสำนึกในฮีย์แตดอะไร
มันก็เรื่องของเมิง แต่คนอื่นเค้าเจอมาอีกแบบ
อย่าเอาความคิดตนเป็นบรรทัดฐาน

ช้านอ่านข่าวแล้วรู้สึกว่า สองตายายนี่ อาจจะ
โดนลูกชายบังคับให้ทำแบบนี้ ใช้สังคม
มากดดันลูกสาวอีกที คาดว่า คงมีปัญหามาก่อน
และลูกสาวคงตัดอะไรไปแล้ว

ละครคุณธรรมชัดๆ

ช่วงนี้ช้านผู้ตรวจสอบการรับประทาน

ด้วยความที่อยากรู้น้ำตาลตัวเอง
กะเจาะเองไปซิ งดน้ำอาหารแล้วเจาะ
ตอนแรก กะแค่ 80

พอไปซื้อกาแฟแบบกดๆ ที่เซเว่นมากิน
กินได้ 3-4 อึก สักประมาณ 15 นาทีแล้วเจาะ
อ่าาาาาา น่าตกใจมาก ฟาดไป 385

ช้านค้นพบว่า ควรเลิกกินกาแฟกดตู้ ที่เซเว่นละ
สูงอลังการมากกกกก

เมื่อช้านโทรไปบอกหลวงป๋า
ว่าจิไม่กลับไปเยี่ยมสงกรานต์

เพราะตั๋วรถไฟ เหลือแต่ตั๋วยืน ช้านลืมจอง
อีกอย่างช้านดู สภาพอากาศ แล้วรู้สึกว่า
ไม่น่าไป เพราะเจอ 40 องศาแน่นอน

นั่งทำงานไป

แล้วนึกถึงเพลง

เพียงดั่งหาดทราย ทะเล สายลม กะหมาเรา
ได้ยินเพียงแผ่วเบา ได้ยินเสียงคลื่น เสียงหมาเรา
นกน้อย บินมาคู่กัน เคียงกัน เหมือนดั่งใจมันผูกพัน
ยิงมันตกรัง

เค้าบอกว่าการเลี้ยงหมา จะช่วยให้เราแจ่มใส
เอิ่มมมมม

ช้านมีความรู้สึก จะประสาทกินตายมากกว่า

ช้านผู้เติมน้ำมัน

เพื่อลาดตระเวณตามไซท์งาน
3ลิตรกว่า 150บาท
ช้านต้องเติมขากลับ อีกน่าจะ 3 ลิตรเหมือนเดิม
เจออีก150 สรุปช้านต้องเติมวันละ 300
บระเจ้า ค่าแรงช้าน หายไป 300
ยังไม่รวมข้าวเช้า ข้าวเที่ยง กาแฟ
เครื่องดื่มบำรุงกำลัง น้ำหวานเล็กน้อย

ช้านต้องไปบีบคอฝ่ายบุคคล จงเพิ่ม
ค่าน้ำมันให้ช้านเลยนะ จะให้ช้านใช้เงิน
วันละ 500 ไม่ได้

เซฟจนตัวกลมดิ๊ก

เมื่อบุรุษ มาชวนช้านไปแอบแซ่บ

บุรุษทักมาสะกิดว่า อยากแซ่บ
ช้านก็ตอบกลับไปว่า ที่ไหนดีละ ขอเด็ดๆ
บุรุษบอกให้ช้านเลือก

โอเค ช้านเลยเลือก ร้านซะเลย
ไหนๆ มาให้ถล่มแล้ว ต้องเอาให้ยับ
แต่แดดแรงไปหน่อย

ดีนะ

ที่CJ มีกาแฟ 1แถม1 วันจันทร์
ช้านประหยัดไปเยอะกะการเปย์ลูกน้อง
แต่ที่แน่ๆ พนักงานCJ เห็นหน้าช้าน
ก็อยากหลั่งน้ำตา เพราะเวลาเจอช้านทุกวันจันทร์

ช้านสั่งกาแฟเอสเพรสโซ่ จ่ายแค่ 25 แก้ว 500 บาท
แต่พนักงานต้องทำถึง 50 แก้ว อะนะ

พนักงานเค้าคงแอบด่าช้านในใจบ้างแหละ
ขนาดสมัยช้านทำงานเซเว่น
แล้วตอนเช้ามืด ซื้อหมากฝรั่งจ่ายแบงค์พัน
ช้านยังด่าในใจเลย

เมื่อช้านเห็นราคาน้ำมันเช้านี้

ช้านบอกตัวเองว่า ช้านคือเสาหลัก
ล้มไม่ได้ ป่วยไม่เป็น ทุกข์เข็นบ่นไม่ได้

ทำไงได้ กะเติมไปซิฮะ ต้องทำมาหากิน
ดีนะ ช้านขี่แค่มอร์ไซด์
คนที่เค้ามีรถใหญ่ คงจะลำบากมากกว่า

จะว่าแล้ว

ก็คิดถึงไอ้หนุ่มสรพงษ์ ที่ไม่รู้ว่า ป่านนี้
ไม่รู้ว่า แสดงละคร ตามล่าหามือที่สาม
เจอรึยัง

สมัยที่สรพงษ์เหงา เพราะไปหาแฟนสาวที่อมตะทีไร
แฟนไม่เคยว่าง แม้แต่เสาร์-อาทิตย์ก็ไม่ว่าง
วันหยุดนักขัต ก็ไม่ว่าง สรพงษ์เลยเหงาอยากมีกิ๊ก
มีคนคุย แต่นรก ก็ดัน ทำให้สรพงษ์ มาเจอช้าน

ช้านถามสรพงษ์ว่า เธอชอบกินหนมจีนน้ำเงี้ยวรึ
สิ่งที่สรพงษ์คาดหวังจากช้าน มันก็ไม่เป็นไปตามเป้า
ช้านก็แก้เหงาเป็นเพื่อนคุยได้ รับฟังปัญหาในชีวิตบ้าง
ช้านเตือนสรพงษ์ว่า ถ้ามีแฟนอยู่แล้ว การที่ระยะทาง
มันเป็นปัญหา แล้วทำไมต้องทำให้เป็นปัญหา
ทั้งที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเช่น รถ ก็มีขับ

ช้านพูดคุยกับสรพงษ์ในนี้มา ปีกว่า จนรู้สึกได้ว่า
สรพงษ์เหมือนมีปัญหาในชีวิต ช้านเลยบอกว่า
ไหนๆ ช้านก็ขี่รถกลับบ้าน ต้องผ่าน ที่พักเธอเสมอ
ลองแวะมากินกาแฟ พูดคุยกัน

จนสุดท้ายช้านมาได้รับรู้ถึงความห่างเหินของเค้ากับแฟน
ช้านเลยแนะนำไปว่า ให้หาเวลาพากันไปเปลี่ยนบรรยากาศ
เปลี่ยนที่ เปลี่ยนทาง เอาใจใส่ ซื้อของขวัญเล็กน้อย
หลังจากสรพงษ์ลองทำอย่างที่แนะนำ

และแล้ว ก็ทักมาร้องไห้ให้ช้านฟัง ว่าเค้ารู้สึกว่า
แฟนเค้าเปลี่ยนไป ช้านก็ได้แต่ถอนหายใจ
ช้านอยากจะบอกสรพงษ์ว่า เมียเมิงอะ
มันมีคนอื่นนานแล้ว แต่ที่มันยังเอาเมิงไว้
เพราะเมิงโอนไว เมิงมันโง่ คนห่าอะไร
เปย์แม่มทุกอาทิตย์ ฮีย์ก็ไม่ได้แทง
เค้าคิดกะเมิงแค่ตู้เอทีเอ็ม แค่แอพแบงค์
ไม่ใช่ผัว ที่คิดจะเอาเป็นตัวเป็นตน

แต่ช้านก็ได้แค่คิด ไม่อยากให้เพื่อนเสียใจ
เลยได้แต่ตอบไปว่า เลิกเถอะ เก็บเงินไว้ให้
คนใหม่ หรือไม่ก็ไว้แดรกตอนแก่นี่แหละ
เมิงกะกุ จะ 50 อยู่แล้ว คิดอะไรเยอะแยะ

ตอนนี้ สรพงษ์หายไป ไม่ได้คุยกันมา 2 เดือนละ
เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ชะตาเลย

เอาจริง

ช้านเป็นพวกอดทนเก่ง กับทุกความสัมพันธ์
กับทัศนคติ และวิถีชีวิตประหลาดๆ ของคนอยู่นะ

แต่ช้านก็เป็นมนุษย์ที่มีความรู้สึกเช่นกัน
ในเรื่องทัศนคติ ความสัมพันธ์ประเภท
Gaslighting มันคืออภิมหาแห่งความ Toxic
และถ้าหากช้านเป็นพวกคลั่งรัก แม่มจะกลาย
เป็นโรคซึมเศร้าโดยอัตโนมัติทันที แถมถ้า
เรื้อรังกันต่อไป เราจะกลายเป็นพวกไร้สมอง
ไร้ความคิด ทำอะไรต้องดูสีหน้าคนข้างๆ เสมอ

ตัวอย่างที่เห็น ก็อดีตนักร้องหนุ่มท่านหนึ่ง
ที่มีเมียมีพฤติกรรมGaslighting จนนักร้องแทบ
ไม่เหลือความเป็นตัวเองไปละ

อารมณ์ช้านอะอยากได้ผัว ไม่ได้อยากได้ไลฟ์โค้ช
ไม่ได้อยากได้ผู้นำทางจิตวิญญานอะไร
ถ้าชีวิตแม่ม ต้องมาเจอพวกเข็มทิศชีวิต
มันก็ลำบากไป เหมือนหนุ่มคนหนึ่ง ที่นัดเดต
แล้วสาวอยากกินหมาล่า แต่หนุ่มบอกว่ามันคือ
ร้านของคนจีน คนไทยเป็นนอมินี เงินตรากะไป
เข้าประเทศจีนหมด คนไทยได้อะไร แล้วเราจะไป
อุดหนุนพวกมันทำไม

สตรีคนนั้น คิดถูกมาก ที่บล็อค เลิกคุยต่อ
สตรีอะ เค้าไม่ได้สนหรอก จะของฝรั่ง ของจีน
แค่มันเป็นของกินที่เค้าอยากกินคือจบ

นี่แหละ ช้านคบใคร ถึงไม่เคยให้เค้าจ่ายค่าอาหาร
เพราะช้านเป็นคนแดรก ช้านพอใจที่จะแดรก
แล้วช้านก็แดรกแบบไม่ต้องรู้สึกผิดด้วย

ช้านคงรู้สึกว่า มันไม่แปลก
หรือเพราะช้านผ่านมากะ ไอ้ราคาแพงลิบ
ณ สมัยหนึ่งรึเปล่า ที่เคยเติมน้ำมัน
เบนซิน 2 ลิตร เกือบร้อย 3ลิตร 150 มาแล้ว

เชื่อสิ เดี๋ยวมันก็ลดราคา แล้วก็จะกลายเป็นฮีโร่
เป็นบุญคุณ เป็นแสงสว่างส่องทาง
เหมือนป้าที่เอาข้าวไปเร่ขายนั้นแหละ

การหาเงินแบบไม่ต้องรู้สึกผิดในช่วงเวลาวิกฤติ
กะเหมือนแมสแพงแล้วก็ดันขาดตลาด

นั่นซิ

ระดับฮิบโปยูน อย่างช้าน น่ากลัวไป

ดีนะช้านเติมเต็มถังมาก่อนเข้าบ้าน
ไม่งั้น ตอนเช้าช้านคงหลั่งน้ำตา

ช้านจำได้ดี สมัยนึง มันเคยราคาแตะไปเกิน 40 บาท
น่าจะซักประมาณ ปี 2546 ดีเซล 44 บาท เบนซิน42
และก็ประมาณปี 57 เบนซินเกือบ 50 บาท ดีเซล 30 บาท

แต่ก็อะนะ สมัยนั้น รถยังไม่เยอะ ตัวเลือกก็ไม่มาก
พอน้ำมันแพง พวกแก้ส ก๊าซ ก็เข้ามาเป็นทางเลือก
พอตอนนี้ คนไม่ค่อยนิยม แก้ส ก๊าซ ก็มีรถไฟฟ้า
มาเป็นทางเลือก

ถ้าจากใจ เราก็ยังเลือกรถใช้น้ำมัน ด้วยแก๊ส ก๊าซ
ทำให้รถเสื่อมไว ส่วนรถไฟฟ้า บ้านเรายังมองไม่เห็น
ถึงการซัพพอร์ตที่ดี ไหนจะศูนย์ อะไหล่ ช่าง
ถ้าเสียขัดข้องในกทม. ก็ยังพอถูไถ ถ้าเสีย
แบบระหว่างทางไปต่างจังหวัด มันก็แย่
เสียเงินเรียกรถอีก

ขี่มอร์ไซด์เหมือนเดิมดีละ ไม่ต้องรบให้ปวดหัว

ดูมันนาน จนเหนื่อย จนไม่เข้าใจ
มันลังเล.........และหมดหวัง

ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหน
ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้เติมน้ำมัน
จะเหลืออีกกี่ที เหลืออีกกี่คัน
ที่ชีวิตช้านจะอยู่ ได้พบได้เจอเธอ