Page ของ Hello happy Chat

ช้านเริ่มสงสัยตัวเองละ

หลายคนที่ทักทายช้านมา
ส่วนใหญ่จะเป็นสตรี
แปลกๆ อยู่นะ

อยากตะโกน
ช้านเป็นสตรีว้อยยยยยยย

สภาพงดกินตำแตงกันเลย
ขนาดลบไปแล้ว ยังจำติดตาอยู่เลย
ขอมะเขือยาวบ้าง มะระบ้างก็ดีนะ
เจอแตงล้าน แตงญี่ปุ่นบ่อยไป

เบื่อจัง

ทำไมชอบถามทำงานอะไร
ตอบไงดี เป็นกรรมกรฮะ
กรรมกรก่อสร้าง ที่ไม่ได้แบกปูนไปโบกตึก

ช่วงนี้

อยากตามหาหิ่งห้อย มากกว่าเจอดวงอาทิตย์ฮะ

ช้านผู้ว่างมากกกกกกกก
ล่มไปเลยฮะ
งานกองเต็มเลยฮะ
ทำอะไรไม่ได้ฮะ
กลับบ้านฮะ

ตราบใด ที่ยังหายใจ
ชีวิต เริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
มันไม่มีอะไรคงอยู่ถาวร
ทุกสิ่งอย่างมันก็เปลี่ยนแปลงไปตามวันเวลา
ก็เหมือนความรัก มันไม่มีอะไรจะตื่นเต้นตลอดไป
พอนานไป ก็เริ่มดูแคลนกัน ชินชากัน แพชชั่นหมด
สุดท้ายก็จบกันไปตามระเบียบวาทะศิลป์

แต่ช้านก็ยังมองว่า ยังไง ความรักก็สวยงามเสมอ
ช้านไม่ใช่คนที่ยึดติดว่า ความรักของช้านต้องมีอีกคน
อยู่ข้างๆ กันเสมอ แต่ช้านมองว่า
ถึงไม่ได้ครอบครอง ก็ยินดีที่จะมองเห็นเค้ามีความสุข
ยินดีที่อย่างน้อยเคยได้ดูแลกัน
ถ้าวันหนึ่งพบว่า จุดนั้นมีเราแล้วเค้าไม่มีความสุข
เราก็พร้อมที่เดินออกมา เพื่อให้เค้าได้ไปพบเจอความสุข

ชีวิตคนมันสั้น ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่ง
ในเมื่อยังหายใจ ก็ตักตวงทุกช่วงเวลา
ให้ตัวเองมีความสุขก็พอ
คนเราอะนะ ต่อให้มีความทุกข์
หนีไปเข้าวัด มันก็หนีทุกข์ไปไม่พ้นอยู่ดี
แค่ใช้สติ อยู่ตั้งรับกับมันให้ได้ก็พอ

ดีหน่อยGift Voucher ที่ได้มา ใช้ได้จนถึงสิ้นปี
ให้ไปตอนนี้ มีหวังไม่คุ้ม ช่วงนี้ตั้งแต่ป่วยมา
กะเพาะพัง กินอะไรเข้าไป ก็ผลักดันออกหมด
หายดีก่อนค่อยไป แต่ใดๆ ก็ไม่คุ้มอยู่ดี
ช้านพวกกินน้อยอะ

จะว่าไป ปีนี้ ก็เป็นปีที่ช้านโครตสงสารตัวเองเลย
สุขภาพเอย การงาน ความรัก

พังพินาศเรียบ แทบไม่เหลือแรงกันเลย
แต่มองในอีกมุม ช้านจากผู้มีความสัมพันธ์
ที่แทบไม่เหลือตัวตน ตัวลีบ ตัวเล็ก ตัวไร้ค่า
ก็กล้า ที่จะแปลงร่าง ขึ้นมาสักที

อย่างน้อยๆ เจ็บสั้นๆ ดีกว่าปวดระยะยาว
การเดินออกมา คืนอิสระให้กัน
มันก็ดีกว่า อีกคนอึดอัด ไม่มีความสุข
อีกคนดูไร้ค่าในความรู้สึก

ก็ไม่เสียใจกับสิ่งที่ผ่านมาเพราะทำเต็มที่แล้ว
ตอนนี้หันกลับมาพยายามให้ตัวเองมีความสุขในทุกวัน
น่าจะดีที่สุดแล้วละ

เคยคิดอยากถามผู้ใหญ่บ้าน ที่จัดเยอะแยะอะนะ
หน้าบ้านกุเนี่ย จัดเก่งจริง ตีกันแต่ละที
รั้วบ้านแทบพัง แถมใครก็ไม่รู้ เข้าๆ ออกๆ
หาความเกรงใจไม่เจอเลย

ลืม ช้านเกิดโตใน กทม. เลยไม่ค่อยเข้าถึงวิถีชีวิต
ทางนั้นสักเท่าไหร่ จริงๆ ลานตรงนี้ มันเป็นที่ดินของบ้าน
ป้าเว้นไว้ให้ลูกหลานเวลามาบ้านได้มีที่จอดรถ
แต่ปัจจุบัน กลายเป็นลานสาธารณะประสงค์ประจำ
หมู่บ้านไปซะเฉย สร้างส้วมตรงนั้นพร้อม
เข้าคติ มีส้วมอยู่หน้าบ้านกันไป

เมื่อก่อนกำแพงคงเตี้ยไปหน่อย
เลยเจอคนปีนมาง่าย
ตอนนี้ ก่อเพิ่มให้สูงขึ้นไป
จะได้ไม่มีใครปีนขึ้นมาอีก

ก็หน้ามันเป็นแบบนั้นเอง

ไปจีบคนดีๆ ซะเถอะ
คนบ้าๆ อย่างช้าน
พาไปเป็นแต่ลงนรก
งดพาไปขึ้นสวรรค์ทั้งปวง

ลอยกระทงปีนี้
ไม่ว่าปีไหนๆ ก็ลอยคนเดียวตลอดนั่นแหละ
ปีนี้ ก็ลอยคนเดียวเหมือนเดิม
ไม่มีอะไรแปลกสักปีหรอก

ป่านนี้ เมียคงจับได้ไปละ 5555+++

แพลนเที่ยวเต็มหัวเลย

ปิดงานเสร็จ คงจะว่างมากมาย
ไปเที่ยวก่อนจะปีใหม่ดีกว่า
ช้านไม่ถนัดกับการไปแย่งที่พักที่กิน
มองไปเจอแต่รถติด กะ หัวมนุษย์

สงสารตัวเองเวลาเดินเข้าร้านอาหาร
อยากกินนั่น กินนี่ แต่ช้านมาคนเดียว
กินไม่หมดแน่นอน สุดท้ายก็เตี๋ยวตามตลาด
เหมือนเดิมนั่นแหละ ดีหน่อย ก็ส้มตำกะยำ
กะพรรคพวกสัก 4-5 กระป๋อง

มีความรู้สึก

ร่างกายช่วงครึ่งปีหลัง ดร็อปลงไปเยอะมาก
แต่ก็จริงนะ ถ้าจิตใจแฮบปี้
ร่างกายมันก็แฮบปี้
ถ้าจิตใจห่อเหี่ยว ร่างกายมันก็ห่อเหี่ยวตาม

มีคนบอกว่า จิตใจขาดน้ำมาชโลมจิต
ช้านเลยบอกว่า ไม่เป็นไร ช่วงนี้ น้ำเพียบ
จนต้องเอ่ยว่า เมื่อไหร่จะลดสักที
ไปทำงานแต่ละวัน เหมือนขี่รถผ่านทะเลสาป

ไม่รู้คิดไปเองมั้ยนะ
มีความรู้สึก มันทะแม่งๆ
ย่านแถวบ้าน ฝนตกนิดหน่อย
น้ำก็ท่วมละ ทั้งที่น้ำทะเลก็ไม่ได้หนุน
ขี่รถทีไร ต้องคาดเดาทุกรอบเลย

อย่างวันนี้ก็ไม่ได้ตกหนักมากเท่าไหร่
แต่เส้นแปดริ้ว ท่วมอลังการเลย
สงสารแต่แม่แดงน้อยของช้าน
ลุยน้ำมาด้วยกันหลายรอบมาก