บางครั้ง

เหมือนชีวิตเดินทางมายาวนาน
แล้วก็เหมือนเดินทางไวเกิน
ช้านเหมือนคนที่ยังมองโลกไม่ครบ
ช้านยังสัมผัสอะไรได้ไม่เยอะ

การเดินทางของช้าน เวลาชีวิต
ผ่านไปหมดไปกับ การเรียน การทำงาน
การเลี้ยงดูบุตร ช้านพยายามทำทุกอย่าง
ให้มันดีที่สุด และก็ไม่เคยเสียใจกับอะไรที่
มาทำร้ายชีวิตแม้แต่อย่างเดียว

ช้านไม่เคยมองความรัก คือที่สุดของชีวิต
ช้านไม่เคยมองว่า ความทุกข์มันจะอยู่กับเรานาน
ช้านไม่เคยมองว่า ใครจะมาเหนือความรู้สึกของตัวเอง

ช้านไม่ใช่คนมองอะไรในแง่ลบ แต่ก็ไม่มองในแง่บวก
ช้านมองแค่ความเป็นจริง ที่สัมผัส และ จับต้องได้

ช้านสอนลูกมาให้มีสติ รับกับความเสียใจ อดทนได้
ไม่ได้เลี้ยงมาแบบสปอย หรือให้ทุกสิ่ง แต่ให้รู้จักแลก
และอดทนที่จะรอ ถ้าวันหนึ่ง ช้านจากไป
เค้าต้องอยู่คนเดียวให้ได้ อย่างน้อย ก็พาไปรู้จักญาติ
ทุกทิศ ดีหน่อยที่เหล่าญาติช้าน เค้าดี และไม่มีความ
เห็นแก่ตัว ถึงแม้จะซัพพอร์ตเรื่องเงินไม่ได้
แต่เค้าสามารถดูแลซัพพอร์ตเรื่องจิตใจได้ดี

ช้านเริ่มปล่อยวาง และเริ่มจะอยากพักจริงๆ แล้ว
ได้เวลาออกไปหาเที่ยวบ้างได้แล้ว