เมื่อเพื่อนมาปรึกษา

ว่าบุตรสาวของนางตั้งครรภ์ได้สองเดือน
บุรุษเลิกไปแล้ว
ช้านก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วถามนางว่า
ลูกคนไหน เพื่อนสาวบอก ลูกของผัวคนที่ 2
เราก็อ๋อ คนที่ได้เมิง แล้วพอเมิงท้องกะเลิกไป
ใช่ปะ งั้นเอาอย่างนี้ ลูกเมิงเรียน ม.4
อายุ 16 เท่ากะเมิงตอนนั้น ที่ท้องคาเด่ในห้องเรียน

เมิงจงนึกถึงตัวเมิงตอนนั้น อุ้มท้องมาเรียน
พ่อแม่ก็พึ่งเสียเพราะอุบัติเหตุ บ้านก็โดนยึด
เงินทอง มีแต่เงินค่าศพพ่อแม่
เพื่อนช่วยเลี้ยง เอาลูกมาฝากยายกุเลี้ยง
กระเตงลูกไปฝึกงานเซเว่น เมิงนึกถึงตอนนั้นซิ
ของดีๆ ไม่ตกถึงท้อง ทุกอย่างคือค่านม
ค่าเทอมแรกเข้าอนุบาล เหล่าเพื่อนก็ช่วยกันหา
กว่าจะประคองทั้งเมิงจนเรียนจบ กว่าจะประคอง
เด็กคนหนึ่งให้เติบโตมาอย่างดี มันเหนื่อยนะเว้ย

ก็รู้ว่าเป็นคนใจดำนิดหน่อย แต่ก็ต้องบอกเพื่อนไปว่า
การยุติการตั้งครรภ์ คือหนทางที่ดีที่สุด
ไม่ใช่เพื่อตัวเมิงจะมาเป็นเดอะแบก ตัวลูกคนโตเมิง
ที่ต้องมาแบกน้องอีกแบกหลานอีก เพื่ออนาคต
กลับไปเรียนต่อ ให้เด็กมีอนาคต อย่าให้เด็กลืมตามา
ดูโลกเฮงซวยด้วยความไม่พร้อมอะไรเลย

มันคือทางดีที่สุด มันก็ถูกกฎหมายด้วย
อย่ามาบอกว่าช้านบาปนะ
ถ้ามีแบ็คดี ช้านก็ไม่บอกแบบนี้หรอก
ก็จะบอกว่า ปล่อยให้เกิด เลี้ยงกันไป
แต่นี่สภาพแค่ใช้ชีวิตก็แย่พอแล้ว