ช้านผู้นั่งดูข่าว เด็กโดดตึก
อาคาร 3 ชั้น 5 อายุ 18 ปี
โรงเรียนแห่งหนึ่ง ณ ชานเมือง กทม.

ช้านอ่านจดหมายเด็ก แล้วก็เข้าใจเป็นอย่างดี
และ เป็นผู้ปกครองที่มีบุตร เคยเรียนที่นั่น
ลูกช้านเรียนที่นั่น แค่ ม.3 น้องสาวเรียนที่นั่นจน ม.6

เด็กที่นั่น เอาจริง สังคมเค้าไม่ได้มีการบูลลี่แต่อย่างใด
ผู้ปกครองเด็กที่นั่นส่วนใหญ่ก็ ทำงานโรงงาน ทำนา
ทำสวน ฐานนะปานกลาง ไม่ได้สภาพโรงเรียนใหญ่
จนต้องมาบูลลี่กัน เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ

ช้านคนหนึ่ง ที่เคยมีปัญหากะครูบาอาจารย์ที่นั่น
เพราะลูกช้านเริ่มมีปัญหากับระบบการเรียนการสอน
ศักยภาพไอ้เด็กข้างห้องช้านที่สอบเข้าที่นั่น ตอน ม.1
สอบได้ลำดับ ที่ 2 ของโรงเรียน แต่กลับต้องมีปัญหา
เรื่องเรียน โดยที่นางไม่เข้าใจในตำรา พอถาม ก็โดนหาว่า
ไม่ใส่ใจ จนลูกช้านเกิดสภาวะ ดิ่ง ช้านถึงไม่มีเวลา
ช้านก็สังเกต อาการของนางได้ดี เพราะเลี้ยงมากะมือ

ช้านถามลูกคำแรกเลยว่า ไหวมั้ย โอเคมั้ย จะสู้ หรือจะถอย
ช้านพร้อมเสมอกับการพาย้ายหนี ในสิงที่ไม่โอเค
แต่นางบอก นางจะสู้ ไม่หนี เอาให้จบ
พอลูกช้านจบ ม.3 นางบอกว่า ไปให้พ้น หนีให้ไว
ไปจากที่นี่ซะ ลูกสาวช้านบอกว่า สิ่งที่หายนะ
จากที่นี่ ไม่ใช่จากเพื่อน แต่เป็นความไม่เท่า ของครู
ลูกบอกว่า ไม่โทษครู แต่โทษความคาดหวังของครู
ที่พยายาม หาผลงานจากเด็ก เพื่ออัพสถานะ ของตน
โดยไม่ได้มองว่า เด็กไหว หรือ ไม่ไหว
ลูกช้านเรียนที่นั่น จากเด็ก ที่ร่าเริง แจ่มใส เกรดเฉลี่ย
ระดับ ไม่เคยต่ำกว่า 3.80 มาเรียที่นี่ เกรดนางเหลือ
2.80-3.00 แต่ก็อะนะ ช่วงนั้นมันก็มีโควิทกัน

ตอนลูกไปสอบต่อ ม.4 ที่อื่น อาจารย์ถามลูกว่า
จะไปเข้าที่ไหน พอลูกตอบ สวนกุหลาบปทุม
อาจารย์ก็บอกว่า ที่นั่นสอบยากมาก เด็กสอบระดับ
500+ แต่รับแค่ 32 คน จะสอบติดรึ หัวกะทินะ

ลูกสาวตอบอาจารย์ว่า หนูรู้ว่า ความรู้ของหนูไปได้แค่ไหน
ระหว่างที่ลูกช้านต้องเตรียมตัวไปสอบต่อ ห้องพิเศษ
อาจารย์ก็เริ่มยัดงาน จนนางแถบไม่มีเวลาอ่านหนังสือ

แต่ผลก็ปรากฎว่า นางสอบติด นางบอกช้านว่า
ไปให้ไว หนูเรียนที่นี่ 3 ปี แทบหาความรู้ไม่เจอเลย
กลายเป็นแม่เสียค่าเทอมตั้งแพง หนูต้องมาเรียนเอา
ตาม ยูทูป เรียนที่เค้าสอนฟรีในเนต

สมัยก่อนโรงเรียนนี้ เด็กเก่งเยอะ เด็กแย่ก็มี
ช่วงนึง ก็เป็นโรงเรียนได้ฉายา ผลิตนักเลง ผลิตกะหรี่เด็ก
พอผ่านพ้นไป เด็กดีๆ ก็เริ่มมีเยอะขึ้น จนเริ่มมีชื่อเสียงหน่อย

ครูที่นั่นก็เริ่มฝังหัวเด็กว่า ต้องสอบมหาลัยดีๆ ได้
ต้องเลือกเรียน คณะที่จบแล้ว มีงานดีๆ ทำ
จำได้ว่า น้องสาวช้านที่จบม.6 ปี68 เครียดมาก

ส่วนตัวพอลูกย้ายโรงเรียนไปที่อื่น ก็ทำให้นาง
อยากไปเรียนมากขึ้น ครูผู้สอนก็ติดตามดี
ช้านโดนเรียนผู้ปกครองบ่อย เพื่อติดตามเด็ก
ช้านก็บอกคนรู้จักหลายคนในหมู่บ้านว่า
เรียนที่นั่น ดีนะ ครูใส่ใจ สังคมดี เรียนไม่เครียด
ครูมีไลน์กลุ่มแจ้งข่าวเสมอ คนที่หมู่บ้านช้าน
หลายคนก็เริ่มเปิดใจ ก็พาลูกไปสอบที่นั่นกัน

เอาจริง ถ้ามีเวลาสักนิด ลองหันไปมองเด็กๆ
สังเกตว่า ทำไมเค้าเปลี่ยนไป หรือ ดู ไม่ร่าเริง
ลองพูดคุย ใช้แง่ในความเป็นเพื่อน เข้าไปถาม
อย่างน้อย ในวันที่เด็กเคว้งคว้าง เค้าก็จะได้รู้ว่า
ยังมี คนข้างๆ ใส่ใจเค้าอยู่