ใจจริง

ก็อยากมีเพื่อนที่คุยกันได้
ต่อจะให้เป็นคนแปลกหน้า
แต่ช้านก็ติดนิสัย
เก็บไว้ในใจ แบกไว้คนเดียว
มาจนชินไปแล้ว
จนบางทีกลายเป็นพวก
ทำอะไรสวนทาง
ช้านยิ้ม ในวันที่ใจพังได้
ช้านทำงาน ในวันที่รู้สึก
ว่าตัวเองแตกสลายได้

ช้านไม่ได้เก่งอะไรเลย
ช้านแค่ไม่อยากให้ใคร
รับรู้ ความรู้สึก ไม่อยากให้
ใครเป็นห่วง
ก็เคยบอกตัวเองว่าไหว
ทั้งที่จริงๆ มันไม่ไหว

เคยบอกแม้กระทั่งแฟนตัวเองว่า ช้านทำใจได้ หากพ้น7วัน
ไปแล้ว แต่จริงๆ มันทำไม่ได้หรอก แค่คำพูดช้าน มันอาจช่วยให้เค้าตัดสินใจอะไรง่ายขึ้น

ช้านก็คิดอะไรเผื่อทุกคนเสมอ
ถ้าไม่เกี่ยวกับงาน ช้านอธิบายอะไรไม่เก่งหรอก