อยากออกไปกินเบียร์
แล้วหาคนที่ฟังเรื่องที่มันอยู่ในใจ
มันเป็นคำถาม มันเป็นความรู้สึก
ที่มันบรรยายไม่ได้

แต่ใครละ อยากที่จะฟัง ทุกคนก็มีความทุกข์
จะมาอดทนฟังเรื่องของคนอื่นได้ยังไง

อารมณ์ช้านคือ ถ้ามันยังอยุ่ในสมอง ติดอยู่ในใจ
มันร้อนนะ พร้อมปะทุมากมาย

ช้านไม่อยากกลับไปสู่ภาวะดิ่งอีก
แต่ช้านรู้อาการตัวเองดี มันกำลังจะไปภาวะนั้น
ยาประจำกินเยอะแล้ว ไม่อยากกินยาเพิ่มอีก

ตอนนี้ ไม่กล้าจับรถมอร์เตอร์ไซด์เลย
ช้านรู้ตัวเองดี บิดคราวนี้ คงไม่รอดแน่แล้ว
ตอนนี้ พยายามนึกถึงพ่อ แม่ ลูก น้องตัวเอง
ให้เยอะที่สุด

เอาจริงช้านไม่ได้มีเรื่องทุกข์อะไรในใจเลย
แต่ตอนนี้มันคือสภาวะที่ช้านอ่อนแอที่สุด

คุยกะเอไอ แม่มกะไซโค ซะยับยู่ยี้เลย