พอเติบโตมา ก็เข้าใจว่า
ไม่ใช่ทุกคนจะอยู่กับเราตลอดไป
ตอนเด็กๆ มีเพื่อน ก็เคยคิดว่าเพื่อนจะอยู่
กับเราไปจนแก่พร้อมกัน พอมีแฟน ก็คิดว่า
รักของเรา คงจะอยู่กับเราตลอดไป นานๆ

พอเติบโตมาแล้ว ก็เข้าใจว่าทุกคนมีทางเดิน
ของตนเอง ก็แยกย้ายกันไปตามทางของตน
มีครอบครัว มีหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบ
บางคนอาจ ย้ายไปอยู่ในที่ไกลๆ
จากที่เคยคุยกันทุกวัน ก็เหลือวันละครั้ง
เดือนละครั้ง ปีละครั้ง
หรืออาจหายไปเลย จะเห็นก็แค่ชื่อ
ที่อยู่ในหน้าจอเท่านั้น

เอาจริง คนเรา การมาพบเจอกัน
มันก็คือส่วนหนึ่งของเวลาแห่งชีวิต ที่มีพบ มีจาก
เป็นช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น คนที่เค้าจากเราไป
ไม่ใช่เค้าไม่ได้มองว่าเราไม่สำคัญ ณ ตอนนั้น
เพราะเค้าก็มีชีวิตของเค้า มีทางของเค้า
ตัวของเราเองก็มีชีวิตของเรา มีทางของเราเช่นกัน

ในบริบทชีวิต ถ้าจะมองเรื่องความสัมพันธ์ที่ดี
ก็ไม่จำเป็นต้องคิดว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
ต่อให้จะแยกย้ายกันไป
เราก็ต้องพึงระลึกว่า คนบางคนเค้าก็อยู่กับเรา
แค่ช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตของเรา และมันก็ไม่ได้ทำให้
ช่วงเวลาชีวิตขณะนั้น มีค่าน้อยลงเลย

ตรงกันข้าม มันก็ทำให้เรารู้จักควรใช้เวลากับคน
ที่อยู่ตรงหน้าให้ดียิ่งขึ้น เพราะเราไม่รู้เลยว่า
คนที่อยู่ตรงหน้า เค้าจะอยู่กับเราได้อีกนานแค่ไหน

สิ่งที่เราจะสามารถทำได้ดีที่สุด คือทำให้ช่วงเวลา
ที่เรามีกันอยู่ ให้มีความสุขที่สุด และมีความหมาย
มากพอ ที่จะทำให้คิดถึงกันได้ ในวันที่เค้าไม่ได้อยู่
ณ ที่ตรงนี้แล้ว

**ช้านเป็นคนที่ ใครยังอยู่ก็ดีใจ ใครจากไปก็อวยพร