ปี2569นี้

ขอให้ใจดีกับช้านบ้างนะ
ขอให้ตัวเองไม่ต้องเดินเข้าออกโรงบาล
เหมือนเป็นบ้านตัวเองสักปี

ช่วงนี้ ช้านเน้นเขียน เน้นบันทึก
ถึงขั้นต้องถ่ายรูปพร้อมระบุชื่อคนในภาพ
ช้านพึ่งเข้าใจแล้วว่า พอมาอายุเท่านี้
จะหลงๆ ลืมๆ และตัวช้านก็เริ่มเป็นแหะ

ช้านเริ่มเขียนเรื่องราวตัวเองลงโน๊ต
เพราะกลัวว่าวันหนึ่งช้านจะลืมความทรงจำไป

ไม่มีไรหรอก แค่ช้านเสือกลืมชื่อแฟนเก่า
ที่ไม่เจอกันมา 20 ปีได้ แต่เราแยกย้ายกันด้วยดี
ก็เป็นเพื่อนกันไป ช้านดันไปเจอมันในห้าง
บุรุษวิ่งมาทักทายช้าน พูดคุย ช้านจำหน้าได้
แต่ช้านดันลืมชื่อมัน มาถึงบ้านนี่แหละถึงจำได้

สมองนะ สมอง คงหาสมุนไพรต้มกินบำรุงบ้างละ