ความรู้สึกของเราที่เป็นคนบริจาคโลหิตมาตลอด แต่พอวันนึงที่ญาติพี่น้องเราต้องการเลือดเพื่อมารักษาให้พ้นจากความตาย แต่ไม่มีใครเลยที่จะสามารถช่วยได้ มันก็แอบน้อยใจนะ ถึงแม้เราจะไม่ได้คาดหวังอะไรกับสิ่งที่เราทำลงไปก็ตามเถอะ
แต่คิดแล้วมันก็แบบเห้ย ทำไมวะ ทำไมเลือดมันหายากขนาดนั้น ทำไมไม่มีคนช่วยเหลือเลย
กูก้อนั่งน้ำตาซึม ช่วยอะไรไม่ได้เพราะเพิ่งไปบริจาคมาเหมือนกัน
หรือเราควรเลิกบริจาค แล้วเก็บไว้ให้คนที่สำคัญกับชีวิตวะ มันจะเป็นการเห็นแก่ตัวไม๊ ในเมื่อยามจำเป็นมันไม่มีใครช่วย